می‌خواهم از گذشته‌ها بگویم؛ از واقعیتی که ریشه در تاریخ این سرزمین دارد و ما را به امروزمان پیوند می‌زند. روایتی که از دل قرن‌ها عبور کرده و ما را از گوشه‌ و کنار این خاک، گرد هم آورده تا نگاهی دوباره داشته باشیم به مسیر تحول، و شکل‌گیری مفاهیمی که امروز در زندگی روزمره‌مان جریان دارند.

این داستان، درباره عشق است و نابرابری، و البته درباره یادآوری. یادآوری آنچه بودیم و آنچه امروز هستیم. دعوتی است برای هم‌داستان شدن، برای شنیدن، فهمیدن و بازاندیشی.

اما فراتر از گذشته، این روایت به امروز ما هم مربوط می‌شود. به جایی که در آن زندگی می‌کنیم. این داستان درباره محیط زیست ماست؛ درباره خانه‌ای که بدون آن، ما نیز معنایی نداریم. وقت آن رسیده که یاد بگیریم چگونه زندگی کنیم، چگونه از این محیط مراقبت کنیم، و چگونه قدر آن را بدانیم؛ چون اگر این خانه نباشد، ما هم نخواهیم بود.